เมื่อวานไปดูหนังเรื่องที่คนทั้งรักทั้งชัง
SKYLINE
ไม่ได้อ่านบทวิจารณ์ หรือเรื่องย่อใดๆ ก่อนดู
แต่ตอนมองโปสเตอร์โปรโมท แอบคิดว่าคนซ้ายเป็นเจ้าหน้าที่รัฐบาล อะไรเทือกนั้น
เพราะหน้าหนังแบบต่างดาวบุกโลก หรือ หนังแบบที่เกิดอะไรใหญ่ๆขึ้นกับเมืองใหญ่ๆ
เรามักได้ตตามติดชีวิตของกลุ่มคนที่พิเศษกว่าคนอื่น
อาจเป็นฮีโร ผู้กอบกู้ชะตา
อาจเป็นผู้รอดตาย ด้วยฝีมือเก่งกาจด้านอะไรสักอย่าง
ตัวเราเคยชินเหลือเกิน ในวิถีนั้น
ด้วยโปสเตอร์นี้ บวกกับ ความคิดฝังหัวแบบเดิมๆ ของเรา
ทำให้แอบคิดไปเอง ว่าตัวเอกของเรื่อง จะมีความพิเศษอะไรสักย่าง
ในขณะที่นั่งไม่ติดเบาะโรงหนัง เพราะลุ้นเหลือเกินกับการหนีตายจากเอเลี่ยนปากสว่างของเหล่าตัวละคร
เราก็แบบหวังลึกๆ ว่าพระเอกอาจเป็นคนพิเศษ หรือมีพลัง/อาวุธ/เชื่้อโรค/ความรู้ หรือบ้าอะไรก็ได้ ที่มันพิเศษ
ที่จะนำพาให้กลุ่มของเขาเป็นผู้รอดตาย ในเหตุการณ์นี้
หนังพาผู้ชมมาถึงจุดนึง ที่คนในโรงต้องยอมรับ
ว่าเขาเหล่านั้นเป็นแค่คนธรรมดา
ไม่มีอะไรพิเศษ
มันเป็นหนังที่นำเสนอชะตากรรม ของเหล่าตัวประกอบในฉากอลังการในหนังเรื่องอื่นๆ
พวกเขาไม่มีญาติ-คนรัก อยู่ในทีมกู้โลก
พวกเขาไม่รู้ว่าทำเนียบขาว เพนตากอน หรือ ท่านผู้กุมชะตาโลกทั้งหลายจะนำมวลมนุษย
ชาติไปทางไหน
พวกเขาไม่รู้อะไรเลย ว่าสงครามนี้ สุดท้ายจะเป็นเช่นไร
เพราะเมื่อถึงเวลานั้น(มีอะไรมาบุกโลก) ต้องมีบางคน ที่ไม่ได้โชคดี อย่าง ทอมครูซ
ใน WAR OF THE WORLD ที่ยังมีลมหายใจอยู่ ในฉากจบของสงครามเผ่าพันธุ์
สำหรับเรา... มันเป็นหนังที่เล่าเรื่องหนุ่มสาวคู่หนึ่งที่ความสัมพันธ์มาถึงจุดหักเหสำคัญในชีวิต
ทั้งหน้าที่การงาน รวมไปถึงการตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่เกี่ยวกับชีวิตคู่
แต่อยู่ดีๆ ก็มีลำแสง ตกลงมาจากฟ้าซะก่อนที่เรื่องจะได้ไปต่อ
ภาพยนตร์เรื่องนี้สอนดิฉันให้รู้ว่า เกิดเป็นคนธรรมดาให้รีบยอมตายในฉากแรกๆ.. น่าจะดีกว่า
.
.
สรุป : ชอบมาก
edit @ 16 Nov 2010 21:43:15 by Mystify